Donderdag 1 April vertrekken we weer naar Engeland en het is geen grap.
Het team heeft alle dagen hard gewerkt om de auto klaar te krijgen , want de Engelse auto heeft een metamorfose ondergaan.
Het frame de body en de motor is veranderd. Maar we hebben het gered om 5 uur kunnen we vertrekken.
We hebben een zeer voorspoedige reis ,het gaat zelfs zo goed dat we de trein een uur eerder kunnen hebben.
Omdat we zo vroeg in Engeland waren zijn we naar Turrock gereden zodat we vrijdag maar twee uur hoefden te rijden in plaats van drie uur.
Na een paar biertjes en wat lekkers zijn we gaan slapen.
s`Morgens naar een Engels ontbijt genuttigd te hebben zijn we naar Northampton gereden. Daar aangekomen weer kennis gemaakt met onze Engelse vrienden.
Het weer zat niet mee , veel regen maar met veel hot-rod's n.l. 38 inschrijvingen .
Het was zover John ging in de baan met 22 deelnemers , hij eindigde niet als laatste , maar het was verre van goed.
De tweede manche was niet veel anders.
De finale , naar een paar ronde viel John uit , wij die langs de kant stonden dachten aan een lekke band , was het dat maar geweest!
Het was veel erger de auto had zoveel grip dat de reactiestangen krom waren gebogen waardoor ook de versnellingsbak een flinke optater heeft gekregen.
Na de race zijn we naar de fam. Haird gereden voor ons bivak , daar was ook de Ierse rijder James O`Shea .
De avond gezellig doorgebracht. De zaterdag hoefden we ons niet te vervelen veel werk verricht om de auto gemaakt te krijgen met veel hulp van Gerry de monteur van Haird.
Zondags kwam Elaine en Gerry om half tien naar Haird, om met z`n allen naar de fam. Murray te gaan , waardoor we uitgenodigd waren om daar de dag gezellig door te komen.
We zijn met 16 personen uit wezen eten en de plaatselijke visafslag te bezoeken en natuurlijk niet te vergeten de plaatselijke pub`s.
s`Maandags gingen we met drie race bussen achter elkaar naar Ipswich , het weer was droog maar koud.
De eerste manche was zeer slecht , John reed zijn rondjes , was het tussen de oren niet goed want aan de auto en motor lag het niet.
De tweede manche ging een stuk beter ,er zat weer strijd in. De finale ging goed , het was mooi om te zien hoe er strijd geleverd werd.
Nu kon je zien dat er aan de wegligging gewerkt moet worden om de kracht van de motor op de baan te krijgen.
Maar het gevoel was er weer , zodat we het toch fijn af konden sluiten.
Na van iedereen afscheid genomen te hebben eerst nog op een parkeerplaats eten. Nu naar de trein om naar huis te gaan.
Na een uur gereden te hebben sloeg het noodlot toe , een harde knal onder de bus. Dat was niet goed , rustig de bus naar de parkeerplaats gereden te hebben eens kijken wat er loos was.
Maar omdat het al donker was viel dat niet mee. Dan maar even David Haird bellen, dan is het toch fijn dat je daar vrienden hebt.
Hij kwam met groot materieel en nam ons op sleep en bracht ons naar zijn werkplaats.
Toen was het snel zichtbaar aan een kant van de bus was een veerblad gebroken , met een nood oplossing konden we weer aan onze terugreis beginnen
maar dat was nog niet alles toen we de trein opreden ging ook nog de koppeling cilinder stuk maar we hebben het gehaald.
We weten nu al dat we ons niet hoeven te vervelen er is weer werk genoeg.

Onze volgende race is 11 april in Posterholt maar of we dat gaan halen weten we niet we moten de Nederlandse wagen nog in elkaar zetten en ook de bus goed repareren.
We weten niet of dat allemaal lukt.