WORLD FINALE IPSWICH 2011

Op naar de World Final. Op donderdag vertrokken we met ons team naar Engeland; het walhalla van de autospeedway. Vrijdag was een dag om lekker uit te rusten en te relaxen op de camping. Daar hebben we maar een paar korte nachten doorgebracht. Kort, omdat de rijders al om 6.00 uur 's morgens present moeten zijn in het rennerskwartier.

Op zaterdag 2 juli was de bestemming Foxhall Stadium. Om 6.15 uur stonden onze stoeltjes klaar  om twee dagen van de wedstrijden te kunnen genieten. Na een goed Engels ontbijt en een teamoverleg was het tijd voor de training. We deden nog rustig aan om de nieuwe banden in te rijden voor de laptime die gezet moest worden voor de startpositie. De auto voelde goed aan.

Nu werd het spannend. De serie van de laptimes begonnen John trok nummer 28 van de 35 plaatsen.
Je krijgt dan drie ronden om je snelste tijd neer te zetten. John deed het slecht, vergiste zich in het goede spoor en zijn tijd was 14.78. De beste tijd van 14.20 zette Matt Simpson neer. Onze tijd bracht ons tot de op één na laatste rij van de World Final. Daarmee zat deze dag er voor ons op. Tijd om te genieten van de andere races van de dag.

Er waren veel Hollandse supporters en dat deed ons goed. Het is altijd leuk om je plezier te kunnen delen met landgenoten. De jongens uit Ter Apel maakten weer grote indruk op het publiek en de omroeper door hun aanwezigheid, in het oranje met toeters en vlaggen. En het feliciteren van iedere winnaar blijft uniek, of was het voor de pitpoezen?

Zondag 3 Juli, de grote dag voor ons. Het weer was stralend, met 23 graden. De auto reed goed en John zat lekker in zijn vel, want hij en de auto waren één, en beter kun je het niet hebben. Eerst de voorstellingsronde. Ja hoor. we kwamen de baan op en aan de andere kant van de baan stond een grote oranje vlek op. De fans begonnen te toeteren en te klappen, echt geweldig.

Om 12.00 uur was het tijd voor actie. De speaker sprak de befaamde woorden: "gentlemen start your engines." Op het puntje van onze stoelen volgden we de 75 raceronden. John deed het geweldig en eindigde op de dertiende plaats. We waren zo trots als een pauw, en al blij dat hij de race kon uitrijden zonder schade. Bezweet, maar trots kwam John uit zijn auto.

In de volgende race werd de omgedraaide grid van de World Final gereden. John stond nu op de  tweede startrij. Het was een geweldige race! John probeerde in de achttiende ronde buitenom de kopman te kloppen, wat zeer spannend was. Maar toen sloeg het noodlot toe. Tommy Maxwell gaf John een duw en samen vlogen ze er uit, Tommy kreeg de zwarte vlag. John kon de race vervolgen,  maar had nu wel een ronde achterstand. Erg jammer, want het was geweldig om te zien hoe John de koppositie wilde overnemen met nog zeven ronden te gaan. Door deze resultaten werd John met zijn auto alleen nog maar beter en iedereen enthousiaster.

In de 'Best of Britain' stonden zestien Qualifiers en zestien supportcars aan de start. Met 32 auto`s gaat men de baan in en de startpositie wordt bepaald door een loting uit de hoed. Dit was ons geluksweekend. John trok de pole position, beter kon het niet. Met 35 ronden te gaan vanaf pole position was het een zeer spannende race, John reed de rest op een halve ronde los, toen hij bij de achterblijvers aankwam, Verschillende negeerden de blauwe vlag, toen de nummers 2 en 3 hard dichtbij kwamen. Na een spannende race eindigde John als derde in de 'Best of Britain'. Wij waren zo blij. Het gaf net zo'n gevoel als het winnen van de World Final. Dit overtrof alles. Een vol stadion, prachtig weer, geweldige supporters en de derde in de 'Best of Britain' in een vol veld.

Na veel napraten reden we met een grote glimlach op onze gezichten naar de nachtboot. Na een lekkere douche zijn we de bar ingedoken om het te vieren. Ja, en wie zaten er ook op deze boot, natuurlijk onze oranjesupporters. We hebben geslapen als een roos met nog steeds die glimlach op onze gezichten.

We willen iedereen die dit geweldige weekend mogelijk heeft gemaakt hartelijk bedanken.